Şîreta Şemsê
-15-

Xelîl.

efrin.net 08.07.2006

–Bese Hecî te xwe talankir!..Te mehîn û herdû qantir jî liserkir!.. Hindik maye,ko tu tûrik bavêje piyê xwe û li parsê bigere!.. Hikûmet,tu avê ji we re zelal nake û ev serê sê salan te û wî bavên hev şewitandin û hîna tu li ku û mala bavê li ku?!..Piçika pûrta te yî ko hebû;te ew jî hemû di devên mamûr û evûkatan re rakir!. Şemsê ji birayê xwe re got û jê re fakt danîn ber çavan.
–Ma ezê çibikim lê!..Kes nema û neket navbera me!..Mêrik darê ji binî de dibirre!.Heci Kermo bi belengazî lê vegerand.
–Na..na!..Ew jî nema yê berê ye!..Gotin heye,ko wê hikûmet erd ji axan bistîne û wê li ereban belabike!.Şemsê nûçeyên nebihîstî ji birayê xwe re guhest.
–Qey tu xalê xwe nasnake lê!..Ewê bixwaze ko erd ne bigihê ereban;ewê bixwaze ko erd bigihê cuhan;tenê ko negihê me!.Xalê te dujminê milletê xwe ye û ev ne tiştekî nû ye!.Hecî Kermo bi acizî got û destê xwe avêt qutyê.
–Kesek nema û neçû ser Ezîz!..Digotin"emeliya"wî dirêj û çetin bû!..Çima tu,du ciwamêran bi xwe re nabe û hûn naçin ser wî?. Him tê bi wacibekî xwe rabe û him jî pê re tê silavekê li xalê xwe bike?.Xwehê rêke teze da ber birê.
–Heke ez zanibim ko Hesenê Mamo anka jî wê ji tirbê rabe;ez naçime ser Ezîz!.Hecî Kermo kurt kurmancî li xwehê vegerand.
–Yabo neçe ser Ezîz!..Tu dibêje çi,ko dîsan şêx Meqsûd û çend maqûl di navbera we kevin û we lihevbînin?.Şemsê veryanteke din anî wê ortê.
–Çi bi te hatiye Şemsê?!..Xalê te devê te şêrîn nekiribe?!.Hecî bi şik û leke jê pirsî.
–Ez ji herdû çavan kor bibim û bi xwîna xenzîr be!..Çawa devê bavê te di gorrê de,şêrîn bûye;devê min şêrîn bûye!.Şemsê bi sûndan ket û xwe bêrî kir.

                                                                                       # # #