Reşo
-12-

Xelîl.

efrin.net 28.06.2006

–Heger roja mirov nehatibe;tu gullê jî di iniya wî ke;tiştek pê nayê!. Reşo di zindanê de ji hevalê xwe re got.
–Kesek tiliya xwe dike çavê xwe!..Ma ne guneh bû lawo?!..Ma ne xûşka te bû û bi ser kullan de tew avis bû!..Tê yê hîna lawik jî bikujta?!.Xortekî kejî gulmitkî bi berçavk û defterkek di destan de ji wiyalî de got û xwe nêzîkî Reşo kir.
–Heger ez ne şaşbim;navê te Rêber e û ev tu ye,ewê ko vê dawiyê hatiye girtin bi sedema belavokan?!...Ev rêberiya te ye?!..Welle yabo me li bavê xwe zêdekir!..Bi ya te be;qey bera xelk pêl namûsa mero bikin û mero destê xwe bide ber ruwê xwe!..Reşo bi xwe nexweş anî û berê xwe ji mêrik guhert û dîsan li hevalê xwe yê berê vegeriya.
–Birader!.Namûs ji wilo mezintir e û girantir e!..Namûs;namûsa welêt e û heger hîna tu liberneketibe; fermo ezê te liberxim!.Rêber bela xwe ji Reşo venekir.
–Tê min liberxe?!.Ji te werê,ko te du pellik bi dîwaran ve vekir;te kela "fettih" kir!.Tişt nebûye,anka emê binerin,bê wê kî ji me berê ji zindanê derkeve!..Aqilê min,tu av û av çû birako!.Reşo li yê polîtîkvan vegerand û di ber xwe de mizicî.
–Berê xwe bide min û dev ji vî ciwamêrî berde!..Bera mêr weke te bin an jî bera tunebin!..Bi wê ziyareta li gundê me;roja ko tu bê berdan;ezê bihêlim ko bavê min xuşka min,miftî belaş li te mar bike û ji min re şerefeke pir mezin e,ko ez bibim xalê zarokên te!.Sîno bi germayî got û bi xurtayî destê birayê Şêrînê hejand.
-"Elfatiha"!.Dengê Rêber qube di "qawîşê" de belabû û pê re gelek dest ber bi jor vebûn.