Şêwra muxtaran
-9-


Xelîl.

efrin.net.17.06.2006

Ji serê sibehê de Elîko ketiye şehekî hûr û Swêlih jî bi xwe re daxistiye meydanê!..Lawikê ereb dest bi guran û hûrkirina berên kir û Elîko dest bi qelandin û kutana qehwê kir.Lawê Ferso bi gaziya wan hat û wî jî dest bi rêşkirina odê kir.Sarika navmalî ji alî xwe de kulavê sor ji aliyê malê ji wan re anî û li odê pankir;çima na?!.Wê îro şêwr û mişêwrên muxtaran lê bigere!.

                                                                                         * * *
–Gundî li serê me bûne agirê sor!..Miriyekî me di qulekê de nahêlin û em dikin,ko em nabihîzin; pezê xwe berra zadê me didin û em dikin,ko em nabînin;tapo û bêşê nema didin û em dibêjin bera xêra dê û bavên me be,êdî ji ber wan em nema dizanin bê emê berê xwe ku vekin!.Hesenê zikmezin muxtrê Çetelê di nav civatê de got û qulpokek ji qayîşa pişta xwe vekir.
–Mero çend zugurd berdabana ser zikên wan;bikrana ko kerrê wan li korê biqelibe!.Hanî muxtarê Dugirê û birayê Hecî Emîn -ji alî dê de- got û igala xwe xist nav çavên xwe û libên tizbiyê zo–zo di nav tiliyan re berdan.
–Kula dilê min çi bû?!..Bi hersê telaqên bê "fitû"eger zeman ne ev zeman ba minê rahiştiba mitêlên wan û avêtiba ser bênderan û ku de diçûn bera biçûna!.Heso muxtarê Herîreşkê û xwediyê turumbêla ozmobîl got û balîf ji bin piyê Xelefê bi ber xwe de kişand.
..Hecî Emîn şûr simbêlê wî nabire!..Xwarziyê xwe û yên pê re şandine riya çûn û nehatinê!..Nehindike,ko mirov di nav lepên Şewket Riza keve û nexasim ko ev mirov kurd be û tew hîna partî be!.
–Îca bera nasbikin bê çawa dew birê mêste; çend û çend ji van kûçikan re;te ecêbên wisa dîtiye;gotina şêx Meqsûd li erdê xistin kurro!.Hecî Emîn got û fincana qehwa tal di bin simbêla re,bi ser lêvên xwe dakir.
–Ez bi Tawiz î melek kim,sibe ev dawet li ber deriyên me hemma ye!...Hîna gotina Xelefê di devê wî de;dengê du teqînan hat û pê re lîre lîr bi gund ket û dengê Elîko ji salonê hat:
–Hecî Kermo hate berdan!..Hecî Kermo û benda wî hatine berdan!.
–Ne tu mizgînî ye!.Hanî got û rahişt şalika xwe û berê xwe da derî.
–Wextî ro here ava;belkî bi ronkayî,em bighana malê!.Xelefê got û li dora xwe nerî.
–Erê Welle;bû dereg!..Muxtarê Herîreşkê got û hêzkir xwe û pê re koma muxtaran wan jî hêzkirin xwe.


                                                                                      ***

Jor

Çapkirin

© Copyright - All Right Reserved [ www.efrin.net ] [ webmaster@efrin.net ] [ info@efrin.net ]