KEWARA ME

Hejar Îbrahîm

Efrin.net 14.05.2005

Yê ku me nas nake û rengê jiyana me nizane ew nikare bi mere bijî. Em mêşên hingiv Xwedê tenê bi surê me dizane.
Destpêka me şer û ferman bû, em ji makê derbûn çend şah di nav me de hebûn, lê serê du berana di beroşekê de nakele. Em bûne çend perçe û her komekê xwe li şahekî da hev me hevdû berbat kir ta ku yek tenê ma.
Em ketin kewarê û bi xar şahê me bînek dijwar li hawîr dor belav kir, me jiyana xwe bi wê bînê naskir û mêşek biyan ji bavê xwe bû ku nêzîkî kewara me bibe, em ji bîna wê dîn dibûn.
Dema ku bîn hate belavkirin hinek mêş mirin, hinek reviyan û koçber bûn !! lê me nizanî bû çima !?
Kewar asê bû,dijwar bû kesekî nizanî bû çi li hindirû heye, em tenê dizanin ku her tişt duruste, yên ku hingiv çêdikin nikarin çênekin, yên dixun dixun, û hinek din jî didizin. Me hingiv pir çêkir lê rojekê tenê me jê nexwar me lê pirsî bînê em lal kirin, me da dû em kor bûn.Ji xwarina nanik û pûş em gêj bûne, me xwe li kewarên cîranan girt lê bîna me ya genî bû bela serê me û kesî em nehewandin !!.