AXAFTIN, XWANDIN
NIVÎSANDIN,
BI ZIMANÊ KURMANCÎ
Rizgar Kurdaxî
Efrin.net 13.05.2005
Miletê bindest heyîna xwe
ji serdestên xwe bi tiştan ,ango Bi du çekan Diparêzin,ol yek.Ziman didu.
Lê eger ola miletê bindest û ya serdestan yek be. Hinge merc û çeka xwa
parastinê tenê yeke ew jî ziman e.
Belê xwînerên hêja ,delal û
giranbuha bi vî awayî Mîrê gewre MÎR Çeladet Bedirxan ziman girîngtirîn
mercên netewatiyê Heyîn û neyîna miletan nerxand, Vêça emê îro-roj çawa
zimanê xwe biparêzin,bixwînin û wê li pêş xin. Bi bîr û baweriya min be
mirovê dibêje ku ez kurd im divê bi kêmanî Zimanî kurdî zanibe bixwîne,
Parastina zimên bi van mercên jêrîn tête parastin Divêt ku em bi kurdî
Bixwînin,binivisînin û baxivin Ezê yekoyeko li ser her mercekê ji mercên
parastina zimên ango Parastina Kurdayetiyê rawestim.
AXAFTINA BI KURMANCÎ:
Erê dost û birayên hêja ta ku em pevre zimanî xwe biparêzin û bidin
parastin Divêt em hewl bidin ku peyvên ne bi kurmancî di axaftinên xwe
bi kar nînin herwaha tim û tim derdora xwe jî em şiyar bikin ku ew jî bi
kurmanciyeke paqij baxivin û divêt em kesên ku di axaftina xwe de
peyvine ne bi kurmancî bi kar tîne her timî wan binerxînin û gunehkar
bikin bila ew kes zani bin ku Ew dermafê zimên de gunehkar e…
Lê bi rastî di vê mercê de, merca axaftina bi kurmancî ez bajariyan û
hemo kurdên ku ji gundên xwe bi dûr ketine şiyar dikim ku hezkirin,
hînkirin û fêrbûna zimanî kurmancî di dilê zarowên xwe de, biçînin çî
yên xwendekar û çi jî yên karkir..
Yanê ji dêvla gotina şukren an senkiyo bi pevra bêjin sipas gel one xweş
Nerim û naziktir e û ji dêla ku dibêjin ezê te rojê Sebtê an Setirdê
bibînim bêjin roja şeimiyê.
Birano: gava em gotinine ne
bi kurdî di axaftina xwe de bi kar wînin ev ne pêşveçûn ne jî
şaristaniyeke ku em an wîn pê serbilind bin çepî wê ev Xwebişaftineke
dîrokî ye, herwaha serînizimbûneke li hemberî zimên û zimazanên kurd.
Dîsa dibêjim û dubare dikim ne ez dixwazim ku kesî bêşînim na. Lê armanc
û hêvî ewe ku em mafê zimên pêdinê, ji ber em û zimên Bi hev hene hebûn
û nebûna ma zimankurmanciya me ye.
XWANDINA BI KURMANCÎ:
Xwînerên hêja naha mirovekî ku xwe kurd dibîne û nikane nemeyekê bi
kurmancî binivîse gelo ciyê vî kesî dive ku be ,û kî jiber ve berpirsyar
e?
Kurdê ku li tîpên kurdî mîze dike û dipirse ev tîp ên kîjan zimanî ne
Gelo ev kurd e ?
Kesên ku sekêşiya kolekê an rêxistinekê an civînekê an an ku bi kurdî
nizanin û nikanin tiştekî binivîsin gelo ev serkêş in lê nexwaşweş in?
Herwaha jî kesên zimanzan û ziman-nas eger kurdekî hînî zimên nekin gelo
ew xwe mirov dibînin ?
Filan kesa bi kurmancî nikane bixwîne ne xeme divê ew zimazan wî kesî
hîn bike û divêt ew kes jî bixwaze ku hîn bibe û qet tucarî bila tukes
nebêje io roja kar û xebatê ye ne rojên hînbûna zimên ne na ev şaş e û
ev jî nexwaşiyeke Bêderman e.Zanebûna xwandin û nivîsandina bi kurmancî
ew kar û xebata Mezintirî û ya rasetqîntirîn e. Ez nabêjim bila kurd
hemî kani bin bi kurmancî binivîsin na, lê divêt ku bi kêmanî em hemî bi
kurmancî kani bin bixwînin
NIVÎSANDINA BI KURMANCÎ:
Nivîsandin kar û barê rewşenbîr, dîroknivîs,çîroknivîs, wêjevan,
helbestvan û kesên ku bi nivîsandinê mijûl dibin e. Vêca helbestvanekî
kurd ku bi firansî helbestên xwe dinivîse gelo ma kî dikare bêje ku ev
helbestvanekî kurd e, helbestvan e erê bi nijada xwe kurd e belê lê ew
ne helbestvanekî kurd e. gava ku bi firansî jî dinivîse bivê nevê ew bi
firansî jî dirame û ew ne ji gundîkî kurd re dinivîse, ew helbestvan
dikare bi kurdî binivîse û helbesta xwe ji kurdayetiyê re binivîse
herwaha pîrtûkxana kurdî dewlementir bike paşê eger dixwaze wê pîrtûkê
wergerîne firansî ne xeme ,ji ber ku gava yekem car bi kurdî hatibe
nivîsandin, helbet wê bîhna kurmanciyê jê were. Lê çepî wê ez dibêjim
qet tucarî ewê kurmancitiyê jî bihîn neke..!?
Lê dîsan eger nivîskarekî kurd ku bi kurdî dinivîse carina bi zimanekî
Dîtir binivîse ev ne şerm e, belkî ew dixwaze agahiyekê bighîne kesine
Ku bi kurdî nizanin ez dibêjim tenê div ê rewşê de gengaz e ji bilî wê
na Tucarî kesê ku ne bi kurdî dinivîse qet nabe nivîskarekî kurd.
Jilewra jî hînbûna zimanî kurmancî zor zor girîng e, yan jî piştî demekê
wê nivîskarên kurd nîni bin her kurdek dive xwe jî zarowên xwe jî fêrî
zimên jî rêzimên jî bike. Em bi loman û keviran bi xudiyên(xudanên) xwe
ketine çima ku wan em fêrî zimên nekirine vêça çira em zarowên xwe û
çîranên xwe fêrî zimên nakin .!?
Li dawiyê ez dibêjim du peyvan bi kurmancî binivîsin çêtir e ku wîn du
pêrtûkan bi zimanekî dîtir binivîsin… |
