|
Hozan Xelîl Efrînî
|
|
05.06.2010 |
 Di hemû salek de û di destpêka meha þeþan de, roja zarokên cîhanî, ji aliyê milyonan zarok û zîçên cîhanî ve tê pîroz kirin.
Lê mixabin li welatê rojê ku Kurdistana rengîne, gelek bi xemgînî ew roj tê derbas kirin, ji ber ku piraniya zarokan di wê rojê de li hêviya bavên xwe ne ku weko bavên hemû zarokên cîhanê zarokên xwe bibine glisten û baxçan, da ko hest û ziraviyên xwe ên zarokatiyê bînin hole û bi wa rojê dilþad bibin.
Lê mixabin piraniya zarok û mindalên me li welêt ji dîtina bavên xwe dûrin û bê beþin. Ji ber ku hindek ji baên wana di zîndanan de dijîn û hindekên din ji ber rewþa aboriyê li deverên dervayî herêmên xwe kar dikin jib o peydakirina bijiyên jiyanê û hindik jî di nava tekþîna netewî de ne û hindek din jî ji ber nelibariya rewþa giþtî toþî rewþên cor e cor dibin û di wa roja pîroz de li cihê þahîdan û xweþkirina dilên zarokên xwe berevajî wê nêzîk dibin û wê rojê dikin bi roja þînê û xemgîniyê.
Bi rastî mirov naxwaze serê her kesî bi rewþa ku zarokên me tê dane re mijûl bike û mêjkên wana jî tevlihev bike. Li dibe ku em rastiyên ku hene jî jib o nerîna giþtî veneþêrin, weko çawa ku partî û rêkxistinên me ên siyasî, çawa hemû rastiyên hev jib o nerîna giþtî û bi zimanên neyaran an jî ên biyanî aþkere dikin, da ku neyar û hemû kesên biyaniî mijar û pirsgirêkên bi asanî nasbikin, ew rewþa navxweyî ku rêkxistinên me tê dane nas bikin û li hemberê pîlanan amadebikin.
Li welatê me Kurdistan ji bilî xweþhalî û jiyan rêkî, hemû tiþtên din ên berevajî wana hene. Di rastiya rewþa gelê me de her tiþt derdikeve hole, bo nimûne, zarokên cîhanê pîroziya wê rojê dikin, lê mixabin li welatê me, zarok bi topên hawan û Nemsewî ên giran tên kuþtin, bi fîþek û guleyên tivinkan tê kuþtin, bi bombe û nerincikên memecikan tên kuþtinê.
Li gor agahiyên dawîyê yên qada Qendîlê zarokek bi nave Þiwane Mihemed Emîn birîndar bûye û beriya du rojan jî keça Kurd a nemir þehîd Bisoz Cebar jiyana xwe ji dest da bû.
Çi li Çoman û çi li Mrîwan û çi li Reqayê û Botan be, hemû li ser jîna zar û zîçên me dixebitin bo nehîþtina lêvên bi ken û rûyên geþ ên kulîlkên pêþerojê, kulîkên azadî û serfiraziyê.
Eger mirov hindekî bîr li rewþa zarokên me bike, dê gelek tiþtên cor e cor binase û dê bibîne. Lê mixabin, ew þopandin û bîrkirina kûr û dirêj di nava felsefeya jiyana me de gelek lawaze û dê ti encaman bi dest nexe.
Jiyaneka bê zarok tê çi wateyê.? Jiyaneka bê xweþî tê çi wateyek?
Ji ber vê yekê, dibe ku hemû kesên me ên nivîskar, hunermend, siyasetvan, rojnamevan û mafperwe hewil bidin ku bîr li çawaniya serrastkirina rewþa zarokên Kurd bikin çi li Kurdistan û çi li cîhan be.
Ez wê rojê jib o zarokn cîhanê pîroz kim, lê jib o zarokên me li Kurdistanê sersaxî û serxoþiyê dikim. Ji ber ku berî du rojan keçeka nûciwan li herêma Çomanê li ser sînorên rojhilatê welêt bi topên meleyan hate þehîdkrin.
Çira di van rojên pîroz de ew buyer dê biqewimin?
Çira bê dengiya rewþenbîran çê bûye.?
Çira pênûs û nivîsên ku nivîskarên me ku pê hevdu wêran û teþhîr dikirin li hember topên meleyan nalivin?
Çira pênûs kerîketêrzên malperaên elektironî bê deng bûn?
Gelo keçka 15 salî ne civaka meye?
Gelo ew keç çi guneh kiri bû?
Çira rewþenbîr û nîvîsxweþên me ên li ser malperan li gor gotin û axiftinên kesayetiyan diketin nava cenga livînê û pênûsên xwe bi þev û roj dilivînin, bê deng bûne?
Kî li pêþ pênûsên azad bûye kelem?
Kî li pêþa bîr û ramanên azad senger vedayiye.?
Bi rastî êdî bese jib o bê dengî û bê helwestiya me.?
Her tiþt jib o azadiya zarokan
Zarok çirûskên azadiya me ne
Bê zarok rastiya jiyan mihale
2-6-2010
Kurdistan |
|
|
|
 |
|
|
|
|
|
efrin.net 2003 - 2006
1.DA BIBIM PARÇEK JI XEWNÊN TE
Kurê'm Ronî Xwedê zane!